در ایمیل قبلی منظورم از "این روش شناخته شده ای بین سیاسی کاران است" اشاره به تکرار اینحرف بدیهی از سوی آقای بهرام مشیری بود که مکرر میگوید "من نمیگم چی درسته من فقط نقل میکنم شما خودتون تصمیم بگیرید که درست هست یا نیست "
من وقتی چنین حرف بدیهی را از یک سخنران بشنوم شک میکنم درست مثل کسی که دائما قسم میخورد که بخدا راست میگم ، بمرگ مادرم اگه دروغ بگم.
بهتر بگم این حرف نمونه حرف کسی است که میخواهد عکس مار را بجای کلمه مار به مخاطب بقبولاند. اینکه خودش این را درک میکند یا نه نمیشود گفت .
خب بدیهی است که هرشنونده ای در مغز خودش نسبت به درستی مطالبی که از سخنران و گوینده میشنود تصمیم میگیرد ، مگر غیر از این امکان دارد؟. بغیر از دیوانگان (و شاید پیغمبران ) هیچ سخنرانی را سراغ ندارم که غیر از این
گفته باشد، چون عملا نا ممکن است. یعنی سخنران هر قدر هم قدرتمند باشد نمیتواند برود توی مغز مخاطب و بفهمد که او نسبت به حرف سخنران چه عقیده ای دارد . خیمنی، خامنه ای و احمدی نژاد هم میگویند گوش کنید و
خودتان ببینید کی درست میگه حتی حضرت محمد هم همین حرف را میزد. لذا اگر کسی این حرف بدیهی را بعنوان یکی از خصوصیات خوب شخص خودش بخورد مردم میدهداگر به سلامت عقل و یا به صداقت وی شک کنیم چندان به خطا نرفته ا یم.
دست آخر اینکه البته قضاوت در موردشخصیت افراد بر مبنای گفته های تلویزیونی احتمال خطایش بالاست در باب ایشان نهایت اینکه بتوان گفت
۱- شاید ایشان مثل خیلی از روشنفکران انقدر عاشق حرف های خود شده که همینکه میتواند یکساعت مردم ایران را با استدلالات قوی (بخیال خودش) آگاه کند او را بلحاظ روانی ارضا میکند (مثل جلق زدن که آدم میتواند با تجسم سکسی ترین جنس ها کلی کیف کند )
۲- هرکس بلاخره حرفه ای دارد و از راهی باید زندگی خود را تامین کند. گوینده تلوزیونی هم بیشتر باید صاحب تلویزیون و مخا طب را لحاظ کند تا درستی مطلب را ، بعلاوه مگر چند درصد از گویندگان را میتوان پیدا کرد که حرف های درستی بزنند که باب میل من باشد یا حرف های درستی بزند که از نظر من مفید باشند . بلاخره شاید جنجال بر انگیز حرف زدن هم برای خودش کششی داشته باشد --
zz
No comments:
Post a Comment